سیستم های امنیتی و دلیل تبیین استانداردهای امنیتی

اساساً طراحی سیستم های امنیتی به صورتی که امکان نفوذ و یا ایجاد مشکل در آنها وجود نداشته باشد کار سخت و دشواری است. به همین منظور متخصصان اقدام به طراحی و و تبیین استانداردهایی برای سیستم های امنیتی نموده اند. این استانداردها این امکان را برای صاحبان کسب و کار و شرکت ها ایجاد میکند تا میزان حملات موفق و نفوذ به سیستم های امنیتی را به طور قابل توجهی کاهش دهند. به طور کلی، سیستم های امنیتی مجموعه ای از ابزارها و تجهیزاتی هستند که به دو منظور در کنار هم به صورت عملیاتی قرار می گیرند:استانداردهای سیستم های امنیتی

استاندارد های سیستم های امنیتی

1) دفاع و محافظت از زندگی، اموال، دارایی، محیط و اطلاعات افراد جامعه

2) جلوگیری از فعالیت های خرابکارانه، سرقت، آسیب به تجهیزات عمومی و دسترسی به اطلاعات محرمانه

انواع استانداردهای مربوط به سیستم های هشداردهنده مبتنی بر تقسیمات CNE

سازمان استاندارد اروپا (CNE) استانداردهای جداگانه ای برای انواع مختلف سیستم های هشدار دهنده منتشر کرده است. بر اساس تقسیم بندی این سازمان سیستم های هشدار دهنده به 8 دسته تقسیم می شوند و برای هر یک از آنها استاندارهای مشخصی در نظر گرفته شده است.

  • EN 50131 استانداردهای مربوط به سیستم های هشدار مزاحم (Intrusion Alarm Systems) است.
  • EN 50132 استانداردهای مربوط به دوربین های مدار بسته و سیستم های مانیتورینگ (CCTV surveillance systems) می باشد.
  • EN 50133 استانداردهای مربوط به کنترل دسترسی یا مدیریت شبکه (Access control systems) می باشد.
  • EN 50134 استانداردهای مربوط به سیستم های هشدار اجتماعی یا سیستم های هشدار مکان_محور با کاربری خانگی (Social Alarm systems) است.
  • EN 50135 استانداردهای مربوط به سیستم های هشدار بازدارنده (Hold-up alarm systems) می باشد.
  • EN 50136 استانداردهای مربوط به سیستم های انتقال هشدار (Alarm transmission systems) است.
  • EN 50137 استانداردهای مربوط به سیستم های هشداردهنده ترکیبی یا یکپارچه (Combined or integrated alarm systems) است.
  • EN 54 استانداردهای مربوط به سیستم های هشداردهنده آتش و تشخیص حریق (Fire detection and fire alarm systems) می باشد.

به طور کلی سیستم های هشداردهنده در سراسر جهان از این استانداردهای مشخص پیروی میکنند که ما در این مقاله قصد داریم به بررسی استانداردهای مربوط به درجه بندی سیستم های هشدار مزاحم EN 50131)) بپردازیم.

تعریف ارائه شده توسط CNE و استانداردهای سیستم های هشدار مزاحماستانداردهای سیستم های امنیتی

“EN 50131” یکسری استانداردهای اروپایی مربوط به سیستم های بازدارنده و “هشدار مزاحم” است، که در سال 1997 توسط سازمان استاندارد اروپا (CNE) منتشر گردید. این دستورالعمل به طور کلی مربوط به درجه بندی سیستم های امنیتی میباشد که البته چندی بعد همین سازمان دستورالعمل مذکور را به روزرسانی کرده و با عنوان EN 50131-1:2006″” منتشر کرد. در این دستورالعمل به روز شده، پیش نیازهای مربوط به سیستم های هشدار مطابق با نیازهای روز اروپا مطرح شده است. بیایید نگاه مختصری به این سند منتشر شده بیاندازیم. در ابتدا این دستوالعمل با ارائه تعریفی از سیستم های هشدار، درک ما را نسبت به ماهیت سیستم های هشداردهنده الکترونیکی به صورت یکپارچه درآورده و بهبود میبخشد. و در مرحله بعد تمامی جنبه های مربوط به سیستم های هشدار از قبیل اختیارات، موارد غیرضروری، نقش کاربران، امکان نفوذ و غیره را مورد بررسی قرار می دهد. این استانداردهای تعیین شده به شرکتهای ارائه دهنده خدمات امنیتی، پلیس ها و مشتریان کمک می کند تا به سطح قابل قبول و دقیقی از امنیت برای حفظ داراییها و اموال افراد دست پیدا کنند.

درجه بندی سیستم هشدار مزاحم بر اساس تعریف CNEاستانداردهای سیستم های امنیتی

در این سند، سیستم “هشدار مزاحم” به 4 درجه از 1 کمترین تا 4 بیشترین تقسیم میشود. سیستم های هشدار دهنده بر اساس میزان مقاومت آنها در برابر تاثیرات خارجی، احتمال نفوذ و دستکاری توسط مجرمین درجه بندی می شوند. البته لازم به ذکر است که درجه 4 این سیستم به صورت عملی وجود خارجی ندارد و در بیشتر موارد برای فراهم کردن امنیت بالا در سازمانها و مراکز پلیس از درجه 2 و 3 این سیستم های هشداردهنده استفاده میشود.

درجه 1: خرابکاران برای مقابله با این سیستم هشدار نیاز به مهارت بسیار کمی دارند و مشکل خاصی نخواهند داشت.

درجه 2: انتظار میرود خرابکاران برای مقابله با این سیستم هشدار نیاز به تخصص بالا و تجهیزات خاصی داشته باشند.استانداردهای سیستم های امنیتی

درجه 3: خرابکاران برای مقابله با این سیستم هشدار باید تخصص بسیار بالایی داشته و به تجهیزات پیشرفته الکترونیکی مجهز باشند.

درجه 4: خرابکاران بدون مهارت فوق العاده زیاد، تجهیزات فوق پیشرفته و برنامه ریزی از پیش انجام شده به هیچ وجه قادر به مقابله با این سیستم هشدار دهنده نمی باشند.

لازم به ذکر است زمانی که قصد دارید کل سیستم هشدار دهنده مزاحم را به درجه 3 ارتقا دهید باید تمامی قطعات و اجزای تشکیل دهنده آن را مطابق با استانداردهای درجه 3 ارتقا دهید. درصورتی که حتی یک قطعه درجه 2 در این فرآیند مورد استفاده قرار گیرد کل سیستم به درجه 2 تنزل خواهد داشت. از طرف دیگر بسیاری از شرکت های ارائه دهنده خدمات امنیتی در اروپا و بسیاری از مسئولان امنیتی در سازمانها به هیچ وجه مسئولیت محافظت از ساختمانهایی که مجهز به سیستم هشدار دهنده درجه 1 یا 2 باشد را نمی پذیرند. در تمامی این اماکن و ساختمانهای حساس، سیستم های هشدار دهنده باید از درجه 3 باشد. اما برای استفاده به عنوان سیستم هشدار دهنده خانگی یا کسب و کارهای شخصی، مشتریان باید توجه داشته باشند که حداقل سیستم درجه 2 را مورد استفاده قرار دهند که بتواند امنیت لازم را برای آنها فراهم نماید.استانداردهای سیستم های امنیتی

سیستم های هشدار هوشمند مبتنی بر اینترنت اشیا

هدف اصلی دنیای هوشمند تسهیل زندگی و فراهم آوردن راحتی، آرامش و امنیت بیشتر برای مردم است. در این مسیر اینترنت اشیا (IoT) یکی از بهترین گزینه های برای دستیابی به دنیایی هوشمند و فراهم کردن رفاه و امنیت بیشتر برای شهروندان است. در زمینه سیستم های امنیتی و هشدار دهنده، اینترنت اشیا میتواند امکان کنترل، مانیتورینگ و اقدامات پیشگیرانه و بازدارنده از راه دور را فراهم کند. بر اساس مطالعات انجام گرفته توسط موسسه تحقیقاتی Navigant Research”” انتظار میرود ارزش جهانی بازار تجهیزات هوشمند مبتنی بر اینترنت اشیا از 93.5 میلیارد دلار در سال 2017 به 225.5 میلیارد دلار در سال 2025 برسد. بنابراین پیشبینی میشود سیستم های هشداردهنده و امنیتی مجهز به اینترنت اشیا هر روز در سراسر نقاط جهان پیشرفته تر و فراگیرتر شوند.