امروزه سیستم های هشدار از اجزا و قطعات بسیار پیچیده و مدرنی تشکیل شده اند. این قطعات در سیستم های هشدار برای اهداف مشخصی طراحی شده اند که میتوانند از کاربر در برابر مخاطرات محیطی مراقبت کنند. اما سیستم های هشدار میتوانند نواقص و مشکلاتی نیز داشته باشند. یکی از مشکلاتی که کاربران سیستم های هشدار با آن مواجه هستند عدم انتقال پیام هشدار در زمان فعالسازی است. زمانی که کاربر در شرایط اضطراری اقدام به فعالسازی سیستم هشدار میکند ممکن است پیام هشدار به مرکز کنترل منتقل نشود. عدم انتقال پیام هشدار به معنای عدم امکان دریافت کمک از طرف افراد ذیصلاح میباشد. عدم دریافت کمک های لازم در زمان مناسب ممکن است خسارات جانی و مالی جدی را برای کاربران سیستم های امنیتی به همراه داشته باشد.  بنابراین یکی از موضوعاتی که در سالهای اخیر توجه طراحان سیستم های امنیتی و هشدار را به خود جلب کرده است، سیستم انتقال هشدار یا (Alarm Transmission System) ATS است. سیستم انتقال هشدار وسیله ای برای انتقال هشدار از محل نصب سیستم به مرکز دریافت پیام ARC (Alarm Receiving Centre) است.

استاندارد سازی سیستم انتقال پیام هشدار مبتنی بر دستورالعمل BS EN 50136

بدلیل اهمیت بالای این سیستم بسیاری از سازمانها مانند سازمان استاندارد اروپا و بریتانیا اقدام به انتشار دستورالعمل هایی برای اجرا و پیاده سازی سیستم انتقال هشدار کرده اند. این سازمانها استانداردهای اجرایی را در قالب دستورالعمل BS EN 50136 برای کاربران سیستم هشدار ارائه میکنند. این استانداردها میتوانند برای کاربران، نصب کنندگان، طراحان سیستم هشدار، مراکز دریافت پیام و سازمان های ارائه دهنده خدمات امنیتی بسیار مفید باشند. دستورالعمل BS EN 50136 به طور کلی موارد زیر در مورد سیستم انتقال هشدار را شامل میشود:

  1. توصیه هایی در زمینه نصب و همگام سازی سیستم هشدار به منظور ارتقا و بهبود عملکرد آن
  2. مجموعه اقداماتی که در زمان ناموفق بودن سیستم انتقال هشدار باید انجام شود
  3. ارائه راهکارهایی به منظور استاندارد سازی سیستم انتقال هشدار بکار رفته در انواع متفاوتی از سیستم های هشدار مانند سیستم هشدار بازدارنده، سیستم هشدار مزاحم، سیستم هشدار اجتماعی و سیستم هشدار حریق متناسب با دستورالعمل BS EN 50136
  4. مشخص کردن نقش هر یک از افراد مرتبط با سیستم انتقال هشدار مانند کاربران، نصاب ها، طراحان و … در زمینه استاندارد سازی آن
  5. روش های تست و بررسی عملکرد سیستم انتقال هشدار بر اساس استانداردهای دستورالعمل BS EN 50136 در شرایط متفاوت با توجه به نوع سیستم امنیتی و نیاز کاربر

سیستم انتقال هشدار (ATS) میتوانند از طریق شبکه WiFi و یا اتصالات مخابراتی (Telecommunication) اقدام به ارسال و دریافت پیام از مرکز دریافت پیام نماید. همواره سیستم های انتقال هشدار نیازمند یه شبکه اتصالات مخابراتی ایمن برای ارسال و دریافت هشدار از مرکز دریافت پیام ARC هستند. فراهم کردن یک ارتباط دو طرفه با مرکز دریافت پیام و همچنین استفاده از سیگنالهای رادیویی و شبکه های اینترنت GPRS/3G, 4G در کنار یک خط ثابت برای انتقال پیام هشدار میتوانند عملکرد سیستم را بصورت قابل توجهی بهبود دهند. باید توجه داشت که بسیاری از این خطوط ثابت با دستکاری توسط خلافکاران موجب ایجاد اختلال در فرآیند انتقال پیام هشدار میشوند. اختلال در فرآیند انتقال و ارسال پیام هشدار به معنای افزایش ریسک خسارات جانی و مالی برای کاربران است. بدین منظور همواره باید سیستم انتقال هشدار متناسب با استانداردهای ارائه شده و دستورالعمل BS EN 50136 باشد.

تاریخچه سیستم انتقال هشدار

صنعت سیستم های امنیتی و سیستم های هشدار قبل از اختراع تلفن پدیدار شد. قبل از اختراع تلفن تنها راه انتقال پیام از محل سیستم به مرکز دریافت پیام فقط به واسطه خطوط تلگراف ممکن بود. بعد از اختراع تلفن ارسال این پیام ها از طریق روشهای بسیار قدیمی مانند خطوط استیجاری تلفن (Leased Lines) ممکن شد. در سال 1970 بدلیل مشکلات عمده استفاده از خطوط استیجاری، شرکت های امنیتی اقدام به طراحی پنل های انتقال پیام کردند. این پنل ها با استفاده از شبکه عمومی تلفن (PSTN) و با بهره گیری از خطوط کابل مسی تلفن (POTS) اقدام به ارسال پیام برای مسیرهای طولانی تر میکرد. خطوط کابل مسی تلفن یا همان POTS که از مس برای انتقال سریعتر و موثر تر پیام ها به مرکز کنترل استفاده مینمود بعدها مورد تایید قرار گرفته و برای انتقال برق نیز مورد استفاده قرار گرفت. با توجه به اثربخشی استفاده از این سیستم، بعدها برای انتقال پیام هشدار حریق نیز از این روش استفاده میشد. برای سالهای متمادی این روش انتقال پیام مورد استفاده قرار میگرفت تا اینکه شرکت های امنیتی شروع به استفاده از سیستم انتقال صوتی از طریق پروتکل اینترنتی (VoIP) کردند. با گذشت زمان فناوری های جدیدی مثل سیگنال های رادیویی و اینترنت همراه جای خود را در صنعت سیستم هشدار و سیستم های امنیتی باز کرد. همچنین سازمان ها نیز اقدام به ارائه دستورالعمل ها و استانداردهایی برای استفاده موثرتر و دقیقتر از این فناوری های جدید در صنعت سیستم های امنیتی کردند.

انواع روش های انتقال سیستم هشدار

اساساً سیستم های امنیتی ممکن است از روشهای متفاوتی اقدام به انتقال پیام هشدار به مرکز دریافت پیام کنند. این روشها هر کدام ویژگی های خاص خود را دارا میباشد. سیستم های هشدار عموما از یکی از این پنج روش برای انتقال پیام هشدار استفاده میکنند.

تاریخچه سیستم انتقال هشدار

صنعت سیستم های امنیتی و سیستم های هشدار قبل از اختراع تلفن پدیدار شد. قبل از اختراع تلفن تنها راه انتقال پیام از محل سیستم به مرکز دریافت پیام فقط به واسطه خطوط تلگراف ممکن بود. بعد از اختراع تلفن ارسال این پیام ها از طریق روشهای بسیار قدیمی مانند خطوط استیجاری تلفن (Leased Lines) ممکن شد. در سال 1970 بدلیل مشکلات عمده استفاده از خطوط استیجاری، شرکت های امنیتی اقدام به طراحی پنل های انتقال پیام کردند. این پنل ها با استفاده از شبکه عمومی تلفن (PSTN) و با بهره گیری از خطوط کابل مسی تلفن (POTS) اقدام به ارسال پیام برای مسیرهای طولانی تر میکرد. خطوط کابل مسی تلفن یا همان POTS که از مس برای انتقال سریعتر و موثر تر پیام ها به مرکز کنترل استفاده مینمود بعدها مورد تایید قرار گرفته و برای انتقال برق نیز مورد استفاده قرار گرفت. با توجه به اثربخشی استفاده از این سیستم، بعدها برای انتقال پیام هشدار حریق نیز از این روش استفاده میشد. برای سالهای متمادی این روش انتقال پیام مورد استفاده قرار میگرفت تا اینکه شرکت های امنیتی شروع به استفاده از سیستم انتقال صوتی از طریق پروتکل اینترنتی (VoIP) کردند. با گذشت زمان فناوری های جدیدی مثل سیگنال های رادیویی و اینترنت همراه جای خود را در صنعت سیستم هشدار و سیستم های امنیتی باز کرد. همچنین سازمان ها نیز اقدام به ارائه دستورالعمل ها و استانداردهایی برای استفاده موثرتر و دقیقتر از این فناوری های جدید در صنعت سیستم های امنیتی کردند.

انواع روش های انتقال سیستم هشدار

اساساً سیستم های امنیتی ممکن است از روشهای متفاوتی اقدام به انتقال پیام هشدار به مرکز دریافت پیام کنند. این روشها هر کدام ویژگی های خاص خود را دارا میباشد. سیستم های هشدار عموما از یکی از این پنج روش برای انتقال پیام هشدار استفاده میکنند.

  1. خطوط کابل مسی تلفن (POTS): این سیستم شامل شبکه ای از سیم های مسی است که مرکز مخابرات (TELCO) را به محل نصب سیستم هشدار متصل میکند. در این روش کاربران بواسطه برقراری ارتباط آنالوگ با مرکز مخابرات میتوانند پیام هشدار را به مرکز دریافت پیام (ARC) انتقال دهند. این نوع از سیستم انتقال پیام هشدار امکان تبادل دوطرفه بین مرکز دریافت و محل نصب سیستم را فراهم میکند.
  2. سیستم انتقال صوتی از طریق پروتکل اینترنتی (VoIP-DSL): در این نوع از روش انتقال پیام کاربران از یک مودم VoIP استفاده میکنند که به اینترنت داخلی محل متصل است. این مودم با اتصال بدون سیم این قابلیت را دارد تا تماس آنالوگ مربوط به تلفن را به تماس اینترنتی تبدیل کرده و به مرکز مخابرات TELCO ارسال کند. این پیام ها به صورت اینترنتی و تبدیل شده به مرکز مخابرات ارسال شده و از آنجا به مرکز دریافت پیام منتقل میشوند.
  3. سیستم انتقال صوتی از طریق پروتکل اینترنتی کابلی (VoIP-Cable): کاربران از یک مودم VoIP برای انتقال پیام هشدار استفاده میکنند که این مودم از طریق کابل و اتصال به اینترنت پیام را ارسال میکند. این شبکه اینترنت کابلی (CCO) پیام هشدار را به صورت اینترنتی و تبدیل شده به مرکز مخابرات و سپس به مرکز دریافت پیام (ARC) منتقل خواهد کرد.
  4. اتصالات سلولی (Cellular): این نوع از سیستم های اتصال را به عنوان اینترنت همراه 4G LTE, 3G, 2G میشناسند. این نوع از اتصالات همراه به پنل های کنترل هشدار متصل شده و در زمان فعالسازی پیام هشدار را از طریق اینترنت همراه به مرکز دریافت پیام ارسال میکنند. این پیام ها از طریق اینترنت در مرحله اول به ارائه دهنده خدمات اینترنت همراه منتقل شده و بلافاصله به صورت پیام تبدیل شده اینترنتی درآمده و به مرکز دریافت پیام منتقل میشوند.
  5. اتصالات رادیویی (Radio): در این نوع از اتصال، سیستم امنیتی در پنل کنترل هشدار مجهز به مودم های اتصالات رادیویی میشود. این نوع از اتصال بعد از فعال شدن سیستم هشدار، پیام را از طریق شبکه رادیویی به مرکز دریافت پیام ارسال میکند. اتصالات رادیویی همواره بصورت اتصال بدون سیم (wireless) انجام میشوند.

لازم به ذکر است بسیاری از سیستم های هشدار در حال حاضر از اتصالات آنالوگ و قدیمی تر برای انتقال پیام استفاده میکنند. اما میتوان با بکارگیری یکی از روشهای اتصال بدون سیم در کنار اتصال آنالوگ، امنیت و عملکرد فرآیند انتقال پیام هشدار را بهبود بخشید.